مفهوم بازاريابى

مفهوم بازاريابى

مفهوم بازاريابى ، طرز تفكرى اقتصادى است . اصول مهم اين مفهوم در اواسط دهه ى ١٩٥٠ شكل گرفته است.

براساس مفهوم بازاريابى راه حل رسيدن به اهداف سازمانى اين است كه براى كامل و يكپارچه كردن فعاليت هاى بازاريابى به منظور تشخيص و تأمين نيازها و خواسته هاى بازارهاى هدف ، از رقبا بهتر و مؤثرتر عمل كنيم. مفهوم بازاريابى به صورت هاى مختلفى بيان شده است.

اشکال متفاوت مفهوم بازاریابی

• ” تأمين نيازها به صورت سودآور “
• ” خواسته ها را دريابيد و به آن ها پاسخ دهيد “
• ” به جاى عرضه ى كالا به مشترى محبت بدهيد “
• ” مطابق ميل شماست . ” ( برگر كينگ )
• ” شما خود همه كاره ايد . ” ( يونايتد ايرلاينز )
• ” اولويت با مردم است . ” ( بريتيش اير ويز )
• ” همگى در سودآورى شريك هستيم . ” ( ميليكن )

پروفسور تئودور لويت از هاروارد بين مفاهيم فروش و بازاريابى تفاوت قائل شده است . توجه كنيد :

فروشندگى به نياز فروشنده توجه دارد ، در حالى كه توجه بازاريابى به نيازهاى خريدار معطوف است. فروشندگى درگير نياز فروشنده در مورد تبديل كالا به پول نقد است ، در حالى كه موضوع بازاريابى تأمين نيازهاى مشترى است ؛ آن هم با كالايى كه عرضه مى كند ، همراه با مراحل مختلف ايجاد ، ارائه و مصرف آن.

چهار اصل مفهوم بازاریابی

مفهوم بازاريابى بر چهار اصل استوار است. اين چهار اصل عبارتند از :

• بازار هدف ،

• نيازهاى مشترى ،

• بازاريابى يكپارچه و

• سودآورى .

مفهوم فروشندگى از درون به بيرون مى نگرد. بدين ترتيب كه از كارخانه شروع مى شود ؛ به محصولات فعلى شركت توجه دارد و براى انجام فروش سودآور ، به فروشندگى و تبليغات گسترده اى نيازمند است.

برعكس ، مفهوم بازاريابى نگاهى از بيرون به درون دارد. اين مفهوم از يك بازار كاملاً تعريف شده آغاز مى شود ؛ به نيازهاى مشترى توجه مى كند ؛ تمام فعاليت هايى را كه بر مشتريان تأثير مى گذارد ، يكپارچه مى سازد و با تأمين رضايت آنان ، سود مى آفريند.